MIJN VLINDER!

Vanmiddag maakte ik in de tuinkamer een herfstkrans van twijgen, bessen, bramen, linten en mini kabouters, toen ik op keek, waar het gefladder vandaan kwam, zag ik een vlinder op de vitrage, die mij een bezoekje wilde brengen, wat een mooi moment!
De tuindeur stond open vanwege het mooie zonnige weer, ondanks de Buddleja´s in de tuin die nog in bloei staan, zoeken vlinders een plekje om te overwinteren, hier zijn ze welkom.
Deze week gaan ook de oliander, de palmen, de vijg en de olijf etc naar binnen om te overwinteren, de vorst komt er aan.

Vogels verzamelen zich en trekken naar het zuiden.Dit is een van de meest fascinerende natuurverschijnselen die er bestaan. Miljoenen vogels  trekken elk jaar vele duizenden kilometers. Hierbij trotseren ze woestijnen, bergen, zeeën en stormen. Zij verbinden landen en continenten tot hun leefgebied. De prestaties gaan ons voorstellingsvermogen te boven! Vogels van slechts enkele grammen, die van de Europese bossen naar de tropische wouden in Afrika vliegen. Ooievaars, die zwevend op thermiek continenten doorkruisen. Boerenzwaluwen, die de zinderende Sahara oversteken. De grauwe vliegenvanger overwintert op het zuidelijk halfrond, maar weet elk voorjaar weer opnieuw feilloos de ‘oude' nestelplek terug te vinden. Dat is misschien wel wetenschappelijk te verklaren, maar blijft toch onvoorstelbaar.  
Voor sommige vlinders is de winter in Nederland te koud. Als ze hier zouden blijven, zouden ze dood gaan. Deze vlinders komen in de zomer naar Nederland en vliegen in de herfst naar een warm land (Zuid-Europa of Noord-Afrika). De atalanta en de distelvlinder doen dit. Die kunnen dus heel erg ver vliegen.

Niet alle vlinders gaan in de winter weg. Sommige vlinders kruipen weg in een beschut hoekje in een schuur of in een holle boom. Ze houden eigenlijk een soort winterslaap en komen in de lente weer te voorschijn. De citroenvlinder is een hele taaie. Die gaat gewoon ergens aan een blad of een takje hangen en overleeft zelfs als de temperatuur onder nul komt.
Al op de eerste zonnige lentedag komen de vlinders die overwinterd hebben te voorschijn: de citroenvlinder, de gehakkelde aurelia, de dagpauwoog en de kleine vos.
Er zijn ook een heleboel soorten die als eitje, rups of pop overwinteren, rupsen verstoppen zich onder het gebladerte en wachten tot het voorjaar.


Maar MIJN VLINDER is een hele bijzondere, sinds mijn beardie Quincy naar de hondenhemel is gegaan, bezoekt MIJN VLINDER mij, elk najaar weer opnieuw en verrast me steeds weer opnieuw. MIJN VLINDER krijgt een mooi plekje, elke keer opnieuw.

Beardiertje

KORENAAR(D)

Tijdens mijn ochtendwandeling met Polleke zie ik hem reageren op frisse geuren langs de berm, met de naam "Onkruid", doe ik de vele bloemen en grassoorten eigenlijk veel te kort, de term weidemengsels is veelomvattend, dan zie ik een vlinder rustend op een blad, koesterende zonnestralen omarmen de tere vleugels, ik kijk en wacht tot haar kleuren zich verdiepen.

Licht maar scherp, is het geluid wat boven het korenveld ontspringt, de geluidsbron wordt veroorzaakt door de weelderige warmte van de zon die de korenaren doen rijzen en openen, die door de sluiers van de ochtendnevel nog wat klam en donker voorovergebogen stonden.

Polleke nam roerloos dit bijzondere muzikale schouwspel waar, met al zijn zintuigen.

En ik? Figurant van de taal!

Beardiertje

Het leven van een sneeuwvlok

De natuur creëert juwelen in de winter.

Als eindelijk de eerste sneeuwvlokken uit de hemel dwarrelen en zich vastzetten op de kale bomen en grauwe wegen, verandert alles in een sprookje, het wordt stil, geluiden worden gedempd, met de witte deken over het land wordt de aardbodem en de planten tegen vorst beschermd.De dieren krijgen het moeilijk bij het zoeken naar voedsel, in holen verscholen genieten velen van hun winterslaap. Wat wij een sneeuwvlokje noemen, bestaat uit ijs, veel vertakte en aaneengegroeide sneeuwkristallen, bij luchttemperaturen onder -0°c , valt deze als neerslag uit de winterwolken. Naar gelang temperatuur, luchtvochtigheid en wind zijn sneeuwvlokken dikker, fijner of harder als naalden.Een sneeuwkristal onstaat niet als water bevriest, dan zou er hagel of ijzel ontstaan.Het leven van een sneeuwkristal begint in de wolken, deze worden gevormd tijdens ´n hoge vochtigheidsgraad tussen -10 en -15 graden.Er zijn in ieder geval vrieskernen nodig, waar zich sneeuwkristallen omheen vormen.Deze vrieskernen kunnen stofdeeltjes in de lucht zijn of zoutkristallen van de branding, zelfs bacteriën en ook roet, teer, zwaveldioxide uit industriele vervuiling.De basisvorm is altijd zeskantig, hier voor is de structuur van de watermolecule (H2O)verantwoordelijk.Een mooie sneeuwkristal groeit dus door het samenspel van kou en vocht in de wolken.Omdat elke sneeuwkristal zijn eigen reis maakt door de wolken en het tijdstip en de afstand van de val nooit gelijk zijn bestaan er geen twee dezelfde kristallen.Door zijn typische structuur verraadt elke sneeuwkristal zijn herkomst.

Mijn fascinatie is groot, ik had dit ook nooit kunnen schrijven zonder de het levenswerk van belangrijke wetenschappers.

*Zoals bijvoorbeeld: Charles Knight , hij was meteoroloog, hij fotografeerde onder een microscoop, nog voor de sneeuwkristal smolt, is zijn structuur voor eeuwig vastgelegd.Charles zocht naar een verband tussen de vorm van de sneeuwkristal, het type weer en het tijdstip van de val uit de wolk.

*Steven Lindow ontdekte bacteriën die als vrieskern diende, later werd bekend dat van een specifieke bacterie eiwit vrij komt, dat kristalvorming van ijs bevorderd, dit was het begin van de omzetting naar kunstmatige sneeuw, wintersportgebieden varen hier wel bij.

*Vincent J. Schaefer ging met ´n chemische oplossing aan de slag, zo probeerde hij de ijskristal te vangen in/tussen een vloeibare snelhardende plastic, "gesandwiched" verdampte de kristallen, daarna bleef een permanente afdruk van de structuur bewaard.

*Eric Erbe en W.J.Wergin fotografeerden sneeuwkristallen met een electronenmicroscoop, zij legden sneeuwkristallen in hun meest fantastische vormen vast.

*De zeskant of zespuntige sneeuwkristal werd al in 1610 opgemerkt door de duitse sterrenkundige Johannes Kepler toen de sneeuwvlokken op zijn jas vielen, hij had het idee dat de vorm iets te maken zou kunnen hebben met andere regelmatige zeshoeken in de natuur.

*In 1885 werkte Wilson A.Bentley met camera en microscoop, hij stoeide met sluitertijd en opstelling hier van, na 45 winters hard werken had hij resultaat geboekt en in 1931 publiceerde hij "SNOW CRYSTALS" waarin wel bijna 2500 verschillende sneeuwkristallen staan.

Beardiertje

Zintuiglijke ...verstilling, tekst overbodig

http://www.youtube.com/watch?v=58kwmEsoIfQ