"Laternen"

St.Martinus was de beschermheilige van de reizigers, rondtrekkende kooplui, van armen en bedelaars, bekeerde dronkaards, herders, boeren, wijnbouwers, kinderen en het vee.

Sint Maarten is gebaseerd op een legende, Martinus (Maarten), hij werd geboren in het jaar 316 in het huidige Hongarije. Hij werd door de keizer tot ridder geslagen.

Op een zeer koude dag in de winter zag Maarten een arme man zonder jas in de sneeuw zitten.

Hij stapte van zijn paard af en sneed met zijn zwaard zijn eigen mantel doormidden en gaf de arme man de helft tegen de kou.

Hij overleed op 11 november in 397 en op de feestdag van de heilige werd het gebruikelijk om kinderen iets te geven.

Het is herfst, de bomen zijn kaal en het is vroeg donker, zodoende gaan de kinderen langs de huizen met hun "Laternen" en zingen samen hun mooiste lied(eren).

Op het platte land was het rond 11 november eigenlijk altijd al feest, de oogst was van het land, het vee weer op stal, het graan in de schuur en de nieuwe wijn in de kelder en het was tijd om vetgemeste dieren te slachten, daarbij hoorden bruisende feesten met overvloedige maaltijden veel drank en plezier.

Ook vanavond weer , verwachtten wij de kleine kinderen met hun prachtige "Laternen" en zongen zij vol overgave een van hun mooiste St.Maartens liederen, begeleid door een aantal ouders op de achtergrond.

Met hun wandjes aan en mutsjes op komen ze elk, dankbaar om wat lekkers van de schalen te kiezen, die we al vanmiddag hadden klaargezet, ook de kleinste (afwezige zusjes en broertjes) worden hierbij niet vergeten.

Dan vertrekt de stoet weer naar het volgende huis, ze genieten duidelijk van hun (stroop)tocht samen met hun begeleiders, dan verdwijnen ze in het donker, nog eenmaal hoor ik hun stemmetjes in het voorbij gaan op hun weg huiswaards en schitteren hun lichtjes in de "Laternen" die spoedig zullen doven alsook zij hun oogjes sluiten.

Beardiertje

Waarom Februari maar 28 dagen telt.

Toen de wereld pas geschapen was en de maanden nog jong waren, legden ze graag met elkaar een kaartje. Vooral Febru-ARI hield veel van kaarten, maar hij was zo ongelukkig in het spel, dat hij steeds verloor.

Op een zekere dag bemerkte hij, dat hij alles verloren had, maar nog éénmaal wilde hij het wagen; hij hoopte in één slag zijn gehele verlies terug te winnen.

En dus begon hij met zijn broers Janua-RIK en Maar-TIN te spelen, ook nu was het geluk niet met hem;nu verloor hij weer.

Omdat hij blut was en zijn verlies niet meer kon betalen, moest hij zijn medespelers elk een dag afstaan.

Zo komt het, dat Januari en Maart eenendertig dagen hebben en Februari voor zichzelf maar achtentwintig dagen overhield.

Beardiertje

Leiders en lijders in de strijd!

Heel lang geleden hoedden herders hun schapen op Lliwedd,tegenwoordig een must voor steilewandklimmers.
Schapen komen dikwijls in folkloristische verhalen voor, o.a in Wales.Vaak gaan deze verhalen over mensen die op het punt staan iets mee te maken, zoals bijv herders die hun schapen hoeden.
Op een dag viel er een schaap van de rotswand,de herder aarzelde geen moment en klom omlaag naar de plaats waar het schaap lag en kwam terecht bij een verborgen grot.
De herder liep op het licht af wat naar buiten scheen, hij betrad de ruimte en trof een grote groep krijgers aan die in slaap waren gevallen.
Waren het "De Krijgers van King Arthur",waarvan werd gezegd dat zij na Arthur´s dood slapend in de grot op de terugkomst van Arthus bleven wachten?
Nieuwsgierig geworden wilde de herder verder kijken in de grot en stak zijn hoofd naar binnen....................toen hij zijn hoofd stootte tegen de bel die bij de ingang hing, luidde deze zo oorverdovend hard,dat de nagalm in alle ruimtes van de grot te horen was,waarop de krijgers onder luid gebrul ontwaakten.
De herder schrok zo hevig dat hij zich geen dag in zijn leven meer lekker voelde en de echo nog
steeds in zijn oorschelp hangt.
Vanaf dat moment heeft niemand ooit nog de grot durven te benaderen.

Fairy Dogs

Elfen houden erg veel van hun huisdieren en wanneer een hond van huis wegzwierf, gingen de Elfen naar hen op zoek in de mensenwereld.
Op een dag raakte een Fairydog zijn baas kwijt en zwierf rond om hem te vinden. Een boer die de hond zag, nam hem mee naar huis maar behandelde het dier niet goed, hij kreeg weinig te eten en de boer schreeuwde naar hem.
Op een dag kwam er een vreemdeling aan de deur, die vroeg of de boer iets af wist van een zwerfhond.Hij beschreef de hond en de boer die geen waarde zag in de hond, antwoorde bevestigend en gaf de hond mee aan de vreemdeling.
De kleine man was blij dat hij zijn hond terug had en gaf de boer een welgevulde portemonnee.
Enige tijd later wilde de boer wat geld uit de portemonnee halen en vond tot z´n verbazing slechts bladeren.

Lidy